-Du får det betre i Pentos. -Eg vil ikkje ha det bra.
Eg blir hos Drogo til han held ord, og eg har krona.
Eg har noko til deg. Stikk med den spisse enden.
For 20 år sidan reid du bort med Robert.
-Og no dreg du igjen. -Eg har ikkje noko val.
Stark-menn har vore på Muren i fleire tusen år, og du er ein Stark.
Daenerys Targaryen og ein dothrakisk hesteherre. Kva så?
Eg drep alle av slekta Targaryen.
Er du ikkje imponert over dei nye brørne? Det er ein fin ting med vakta:
Du forkastar den gamle familien og får ein ny.
-Velkommen. -Bran fall ikkje frå muren.
Eg trur han blei kasta ned. Nokon leigde ein snikmordar.
Lannisterane.
-Lord Stark må få vite det. -Eg dreg sjølv.
-Kva er dette? -Fortel.
Du og guten banka opp son min og pussa ulven på han.
-lngen spor etter vintervargen. -Vi har ein ulv til.
Ho meiner vel ikkje Lady? Lady beit ingen! Ho er snill!
Norske tekster: lngrid Johanne og Olav Vaalund
Velkommen. Stormeister Pycelle har kalla saman Det vesle rådet.
Få jentene på plass i romma sine. Jory. Du blir med dei.
Dersom du vil skifte til noko meir passande ...
Gudane vere lova for at du er her.
Godt å ha fast, nordleg leiarskap.
-Og du passar på trona. -Solide greier.
Kor mange kongar har polert henne med rumpa?
"Kongen drit, og ... handa tørkar."
Vakker rustning. lkkje ei ripe.
Nei. Folk høgg etter meg, men dei bommar alltid.
-Du vel motstandarar klokt. -Eg er flink til det.
Det må vere underleg for deg å komme inn i dette rommet.
Eg stod akkurat her da det skjedde.
Han var uredd, bror din. Og far din.
Dei fortente ikkje å døy slik. lngen fortener det.
-Og du stod og såg på? -500 menn stod og såg på.
Alle riddarane. Trur du at nokon av dei sa eit ord?
Nei, lord Stark. 500 menn, og rommet var stille som eit gravkammer.
Bortsett frå skrika. Og latteren til den galne kongen.
Seinare, da eg såg kongen døy, hugsa eg at han lo da far din brann.
Det kjendest som rettferd.
Seier du det til deg sjølv om natta?
Hemna du far min da du stakk sverdet i ryggen på Aerys Targaryen?
Ville du beundre meg meir om eg hadde stukke han i magen?
Du tente han godt da det var trygt å tene han.
-Lord Stark. -Lord Varys.
Det var trist, det som skjedde på Kongsvegen.
-Vi ber om at prinsen må bli frisk. -Du bad ikkje for slaktarguten.
-Renly. Du ser godt ut. -Og du ser trøytt ut.
-Eg sa at dette kunne vente, men ... -Vi har eit kongerike å passe på.
Eg har håpt å møte deg. Lady Catelyn har vel nemnt meg?
Det har ho, lord Baelish. Eg høyrer at du kjende bror min.
Altfor godt. Eg har merket hans frå navlen til kragebeinet.
Du duellerte med feil mann.
Catelyn Tully er verd å slåst for. Du er sikkert einig.
-Unnskyld, lord Stark. -Stormeister.
Kor mange år er gått? Du var ein ung mann.
Og du tente ein annan konge.
Så gløymsam eg er.
Denne høyrer deg til no.
-Skal vi ta til? -Utan kongen?
Vinteren kjem kanskje, men dessverre ikkje bror min.
Hans Nåde har mange plikter. Han lét oss lette børa for han.
Vi er herrar over små saker her.
Bror min vil at vi skal ha ei turnering til ære for utnemninga.
-Kor mykje? -40 000 gulldrakar til vinnaren.
20 000 til nummer to. 20 000 til beste bogeskyttar.
-Kan skattkammeret dekkje det? -Lannisterane låner oss det.
-Vi skylder lord Tywin tre millionar. -Tre millionar i gjeld?
Seks. Skattmeisteren finn pengane. Kongen og handa bruker dei.
-Tillét Jon Arryn dette? -Han gav kloke og forsiktige råd.
-Men Hans Majestet lyttar ikkje. -Telje småpengar, seier han.
Eg skal snakke med han. Vi har ikkje råd til turneringa.
-Vi bør leggje planar. -lkkje før eg snakkar med Robert.
Tilgjev meg, lordar. Eg har ride langt.
Du er kongens hand, lord Stark. Vi gjer som du vil.
-Au! -Det er snart grodd.
-Det er stygt. -Du slost mot ein vintervarg.
-Du er krigar som far din. -Eg kjempa ikkje.
Dyret beit, og eg skreik. Og jentene såg det.
Det er ikkje sant. Du drap dyret.
-Og sparte jenta. -Nei, eg ...
Da Aerys Targaryen sat på trona, var far din ein forrådar.
Ein dag sit du på trona, og sanninga er det du gjer henne til.
-Må eg gifte meg med henne? -Ja.
Ho er vakker og ung. Du treng ikkje sjå henne ofte.
Berre, når tida er inne, for å lage små prinsar og prinsesser.
Om du vil pule måla horer, kan du det.
Og om du vil ha jomfruer, skal du få det. Verda skal vere som du vil.
-Ver grei mot jenta. -Eg vil ikkje.
Men du skal. Er du litt snill, kan du spare mange problem seinare.
Nordingane får for mykje makt. Dei reknar seg som likemenn.
-Kva ville du gjort? -Dobla skattane deira.
Og kravd 10 000 menn til kongens hær.
-Kongens hær? -Kvifor skal kvar lord ha eigen hær?
Vi bør ha ein ståande armé som er lojal mot krona.
Opplært av røynde soldatar. lkkje bønder.
-Og om Nord gjer opprør? -Eg ville knust dei.
Teke Vinterfall og utnemnt ein lojal vaktar. Onkel Kevan.
Og vil soldatane frå nord kjempe for deg eller for lorden?
Du invaderte landet deira. Bad dei om å drepe brør.
Nord kan ikkje haldast. Det er for stort og for vilt.
Når vinteren kjem, kan ikkje gudane redde deg og hæren.
Ein god konge veit når han skal spare styrken.
Og når han skal knuse fiendane.
Så du er einig? Starks er fiendar?
Alle som ikkje er oss, er fiendar.
-Det er nok. -Eg trenar.
-Kva trenar du til? -Prinsen. Ein løgnar og feiging.
-Han drap vennen min. -Hunden drap han.
Han gjer alt prinsen vil. Hadde du snakka sant, ville Mycah levd no.
Det er nok!
-Kva er det? -Arya oppfører seg som eit villdyr.
Gå på rommet. Vi snakkar om det seinare.
Det er til deg, jenta mi.
Den same dokkemakaren lagar alle leikene til prinsesse Myrcella.
-Liker du henne ikkje? -Eg leikte med dokker da eg var åtte.
-Kan eg gå frå bordet? -Du har nesten ikkje ete.
Det er i orden. Berre gå.
Krig er enklare enn døtrer.
-Gå din veg! -Arya. Lukk opp.
Får eg komme inn?
-Kven sitt sverd er det? -Mitt.
La meg få sjå.
Eg kjenner dette merket. Det er Mikken sitt arbeid.
Kvar fekk du tak i det?
Dette er ikkje noko leiketøy.
-Damer leiker ikkje med sverd. -Eg leikte ikkje.
-Og eg vil ikkje bli dame. -Kom hit.
-Kva vil du med sverdet? -Det heiter Nåla.
Eit sverd med namn? Kven skal du stikke?
Syster di? Du veit ingenting om sverdkamp.
-Stikk med den spisse enden. -Det er det viktigaste.
Eg prøvde å lære.
Eg bad Mycah om å trene med meg.
Eg bad han om det. Det var mi skyld.
Nei, jenta mi. Nei, nei. Du drap ikkje slaktarguten.
Eg hatar dei. Alle saman.
Hunden, dronninga, kongen, Joffrey og Sansa.
Sansa blei beden om å kalle prinsen ein løgnar.
-Det same blei eg. Han er ein løgnar. -Hysj. Høyr på meg.
Sansa blir gift med Joffrey. Ho kan ikkje svike han.
Ho må ta hans parti jamvel når han har urett.
Men korleis kan du la henne gifte seg med ein som han?
Sjå på meg. Du er ein Stark av Vinterfall. Du kjenner våre ord.
-Vinteren kjem. -Du blei fødd i den lange sommaren.
Du kjenner ikkje anna. Men no kjem vinteren.
Og om vinteren må vi passe på oss sjølve.
Passe på einannan. Sansa er syster di.
Eg hatar henne ikkje. lkkje på alvor.
Eg vil ikkje skremme deg. Og eg vil ikkje lyge.
Vi er komne til ein farleg stad. Vi kan ikkje føre krig oss imellom.
Ta det. Det er ditt.
-Får eg ha det? -lkkje stikk syster di med det.
Dersom du skal ha eit sverd, må du kunne bruke det.
lkkje høyr på henne. Alle kråker lyg.
-Eg har ei historie. -Eg liker dei ikkje.
Eg har ei historie om ein som ikkje likte historier.
Eg kan fortelje om Duncan den høge. Du likte det før.
Det var ikkje dei eg likte. Eg likte dei nifse best.
Du søte sommarbarn. Kva veit du om redsler?
Redsler høyrer vinteren til, når snøen ligg 30 meter djup.
Redsler høyrer den lange natta til, når sola gøymer seg.
Når barn blir fødde og lever og døyr i mørket.
Det er tida for redsler, vesle lord. Når kvitvandrarane streifar i skogen.
For mange tusen år sidan kom ei natt som varte i eit slektsledd.
Kongar fraus i hel på slotta, slik gjetarane gjorde i hyttene.
Kvinner strypte barna sine, så dei ikkje skulle svelte.
Dei gret og kjende tårene fryse til is på kinna.
Er det slike historier du liker?
l det mørket kom kvitvandrarane for første gong.
Dei feia gjennom byar og kongerike på dei døde hestane sine.
Og jakta med koppel av bleike edderkoppar, store som hundar.
-Kva fortel du han no? -Berre det han vil høyre.
Få deg mat. Eg vil vere her ei stund.
Ho sa at himmelen er blå fordi vi lever i auget til ei blåøygd kjempe.
Kanskje vi gjer det.
Korleis kjenner du deg?
Hugsar du ingenting?
Bran. Eg har sett deg klatre tusen gonger.
l vind og i regn. Tusen gonger. Du fall aldri.
Men eg gjorde det.
Det er vel sant? Det meister Luwin seier om beina mine?
-Eg vil heller vere død. -lkkje sei det.
Eg vil heller døy.
Færre auge her, mylady. Men framleis for mange.
Det er ni år sidan eg var her. lngen visste kven eg var da heller.
-Mylady. -Velkommen til Kongshamn, lady Stark.
-Vil du bli med oss? -Vi har ikkje gjort noko.
Vi har ordre om å eskortere deg.
-Eg veit ikkje kven som bestemte det. -Følg meg, lady Stark.
Cat. Berre gå. Ovanpå.
Din vesle orm!
Tek du meg for ei lita skjøkje som du kan slepe inn i ...?
Eg meinte ikkje å vere respektlaus.
Korleis vågar du å ta meg hit? Er du frå vettet?
lngen vil leite etter deg her. Eg er lei for ... husværet.
Korleis visste du at eg kom til Kongshamn?
-Ein god venn sa det. -Lord Varys?
Det er ei velsigning å sjå deg igjen.
Dei stakkars hendene dine.
-Korleis visste du at eg kom? -Kunnskap er yrket mitt, mylady.
Tok du med deg dolken?
Dei små fuglane mine er overalt. Jamvel i Nord.
Dei kviskrar til meg. Dei underlegaste historier.
-Valyrisk stål. -Veit du kven som eig dolken?
Eg vedgår at eg ikkje gjer det.
Dette er ein historisk dag.
Det finst noko som du ikkje veit. Som eg veit.
Det finst berre éin slik dolk i Dei sju rika.
-Han er min. -Din?
Han var det til turneringa på prinsens siste namnedag.
Eg satsa på Ser Jaime, som alle ville gjort.
Da blomster-riddaren vann, tapte eg dolken.
-Til kven da? -Tyrion Lannister, dvergen.
Om dette var eit ekte sverd, hadde du vore død.
Lord Snø voks opp i ei borg og spytta ned på slike som deg.
Pyp. Trur du bastarden til Ned Stark blør som vi andre?
Neste!
Lord Snø. Du er visst den minst udugelege personen her.
Gå og stell dykk. Eg orkar ikkje meir av dette i dag.
-Sjarmerande mann. -Eg treng ikkje sjarm.
Eg må få han til å gjere nattvakter av desse tjuvane og rømlingane.
-Og korleis går det framover, Mormont? -Langsamt.
Det kom ein ramn med bod til Ned Starks son.
-Godt eller dårleg nytt? -Begge delar.
Lord Stark. Eg skulle gjeve deg dette før.
Eg gløymer så lett. Ein ramn kom med dette frå Vinterfall.
Godt nytt?
Du vil kanskje dele det med kona di.
-Kona mi er på Vinterfall. -Er ho det?
Eg trudde at ho var tryggast her. Eit av dei husa eg eig.
Du er ein morosam mann. Ein svært morosam mann.
Ned!
Stark-karane. Raskt sinne, seine tankar.
Du knekte nasen på meg.
Du ser betre ut no.
-Kor lang tid tek det å falle ned? -Finn dei deg før ulvane?
Kva glor du på, halvmann?
Eg ser på deg. Ja. Du har eit interessant fjes.
Svært lettkjennelege fjes. Alle saman.
-Kvifor bryr du deg om det? -Dei ville passe fint -
- som pynt på stakar i Kongshamn. Eg kan skrive til dronninga.
Vi snakkast seinare, lord Snø.
Alle visste korleis det var her, men ingen sa det.
Berre du. Far visste det.
-Men han lét meg rotne her. -Far til Grenn forlét han òg.
Utanfor ein bondegard da han var tre.
Pyp stal ein ost til ei syster som ikkje hadde ete på tre dagar.
Valet var høgrehanda eller Muren. Eg spurde kommandanten. lnteressant.
-Dei liker ikkje at eg er betre. -Heldig at dei ikkje har di trening.
Eg trur ikkje at nokon av dei heldt eit ekte sverd før dei kom hit.
Forresten ... Bror din, Bran ...
Han har vakna.
Det er forræderi å seie at bror til dronninga prøvde å drepe guten.
-Vi har kniven. -Som Tyrion vil seie blei stolen.
Den einaste som kan seie noko anna, fekk strupen riven opp av ulven.
Petyr har lovd å hjelpe oss med å finne sanninga.
Han er som ein bror for meg. Han ville aldri svike meg.
Eg skal prøve å halde deg i live. Eg kan ikkje nekte kona di noko.
Eg skal ikkje gløyme dette. Du er ein sann venn.
lkkje sei det til nokon. Eg må passe på omdømmet mitt.
Korleis kan du vere så dum? Han er eit barn. Ti år.
-Kva tenkte du på? -Oss. For seint å klage no.
-Kva har guten sagt? -Han hugsar ingenting.
-Kva masar du om da? -Tenk om han hugsar det!
-Han seier det til far sin. -Vi seier at han lyg.
-Vi kan lure ein tiåring. -Og mannen min?
Eg går til krig mot han om nødvendig. Dei skriv balladen om Cerceis fitte.
-Slepp meg. -Aldri.
Guten snakkar ikkje. Og om han gjer det, drep eg han.
Han, Ned Stark, kongen, alle saman. Så vi er dei einaste som blir igjen.
-Eg vil treffe jentene. -For farleg.
-Berre ei lita stund. -Til vi veit kven fiendane er ...
Eg veit kven som gjorde det. Lannisterane.
Jamvel om Veslefinger har rett, kan eg ikkje gjere noko utan bevis.
-Og om du finn bevis? -Da går eg til Robert med det.
Og håper at han er mannen eg ein gong kjende.
Ver forsiktig på vegen. Temperamentet ditt er farleg.
Mitt temperament? Du drap nesten Veslefinger i går.
-Han elskar deg framleis. -Gjer han det?
Kom deg i veg.
Ja, det er lenge sidan. Men eg hugsar kvart einaste fjes.
-Kven var det? -Dosharoshi. Lærte aldri namnet.
-Korleis gjorde du det? -Lanse gjennom hjartet.
Rask død. Heldig for deg.
Min var ein tarly-gut i slaget ved Sommarhall.
Ei pil trefte hesten min, så eg gjekk til fots i gjørma.
Den dumme adelsguten kom springande mot meg.
Han trudde han kunne ende opprøret med eitt hogg med sverdet.
Eg slo han ned med ein hammar. Eg var sterk den gongen.
Bøygde inn brystplata og knekte truleg alle ribbeina hans.
Eg stod over han med hammaren heva.
Og like før eg slo til, ropte han: "Vent! Vent!"
lngen fortel korleis alle drit i buksa.
Dei tek ikkje det med i songane.
Den dumme guten.
No bøyer tarlyane kne som alle andre.
Han kunne ha venta i utkanten saman med dei smarte.
Og i dag ville kona hans gjort han ulykkeleg.
Sønene ville vore utakksame, og han hadde mått opp om natta og pisse.
Vin!
Lancel. For eit idiotisk namn.
Lancel Lannister.
Kven gav deg namn? Ein tomsing som stamma?
-Kva gjer du? -Det er tomt, Dykkar Nåde.
-Kva meiner du? -lkkje meir vin.
Er det det "tomt" tyder? Så hent meir!
Sei til fetteren din at han skal komme. Kongedrepar! Kom!
Omringa av Lannisterar.
Kvar gong eg lukkar auga, ser eg det blonde håret, og dei sjølvgode fjesa.
Det sårar vel sjølvkjensla di å stå der som ei finare skiltvakt.
Jaime Lannister. Son av den mektige Tywin.
Tvinga til å passe døra mens kongen din et og drikk og drit og puler.
Kom igjen. Vi fortel krigshistorier.
Kven var den første du drap? Når ein ser bort frå gamle menn?
Ein fredlaus i brorskapen.
Eg var der den dagen. Du var ein ung væpnar. Berre 16 år gammal.
Du drap Simon Toyne med den beste manøver eg har sett.
Ein god krigar, men han heldt ikkje ut lenge.
-Og den fredlause? Siste ord? -Eg hogg av han hovudet.
Og Aerys Targaryen? Kva sa galnekongen da du stakk han i ryggen?
Eg har ikkje spurt. Kalla han deg svikar?
Trygla han om nåde?
Han sa det han hadde sagt i timevis: "Brenn alle saman!"
Var det noko meir, Dykkar Nåde?
-Kjøper dothrakiane slavar? -Dei trur ikkje på pengar.
-Slavane er helst gåver. -Frå kven da?
Når horden kjem, kan ein betale eller slåst.
Eit enkelt val for dei fleste.
Det er ikkje alltid nok. Ein khal kan vere misnøgd med slavane.
Svake menn og stygge kvinner.
Eller khalen meiner at ryttarane treng trening.
-Sei at dei skal stoppe. -Heile horden? Kor lenge?
-Til eg gjev beskjed. -Du snakkar som ei dronning.
lkkje ei dronning. Ei khaleesi.
Korleis vågar du? Du gjev ordre til meg! Til meg!
Eg er herren over Dei sju rika!
Eg tek ikkje imot ordre frå villmenn og tøytene deira! Høyrer du meg?
-Vil du at han skal døy? -Nei.
-Du bør skjere av han eit øyre. -lkkje gjer han noko.
Sei at han ikkje skal skade bror min.
Drep dothraki-hundane!
Eg er kongen din!
Skal vi vende tilbake til khalasaren, Khalessi?
Du ... går.
Eg ville vere her når du såg det for første gong.
-Eg dreg i dag. -Dreg du?
Eg er førstejeger. Det har vore alarmerande meldingar.
-Kva meldingar? -Meldingar eg ikkje ønskjer å tru.
-Eg er klar. Eg sviktar ikkje. -Du skal ikkje dra.
-Du er ingen jeger. -Eg er betre enn ...
Du er ikkje betre enn nokon.
Her får ein mann det han fortener ... når han fortener det.
Vi snakkast når eg kjem tilbake.
-Bjørneballar. -Du tullar.
Og hjernen, tarmane, lungene og hjartet. Steikt i hans eige feitt.
Når du er langt nord for Muren og svelt, sparer du ikkje til ulvane.
-Og korleis smakar bjørneballar? -Dei er litt seige.
Og du, mylord? Kva er det raraste du har ete?
Kan eg rekne dornesiske jenter?
Så du streifar gjennom rika og bringar kjeltringar hit som rekruttar?
Ja. Men det er ikkje alle som har gjort noko gale.
Somme er fattiggutar som vil ha mat. Andre søkjer ære.
Lettare å finne mat enn ære.
Er nattvakta ein vits for deg? Er vi det, Lannister?
-Ein hær av klovnar? -De er ikkje nokon hær.
Og bortsett frå Yoren her er de ikkje morosame.
Har du fått gode historier å fortelje i Kongshamn?
Noko du kan tenkje på når du drikk vin og koser deg på bordella?
Halvparten av gutane kjem til å døy nord for Muren.
Det kan vere ei villfolkøks. Eller sjukdom.
Det kan rett og slett vere kulde.
Dei døyr i smerte, og dei gjer det -
- så lubne smålordar som du kan nyte ettermiddagane i fred og ro.
Synest du at eg er lubben?
-Kan eg kalle deg Benjen? -Som du vil.
Eg veit ikkje kvifor du er støytt. Eg beundrar nattvakta.
-Eg beundrar deg. -Veit du kva bror min sa?
At ingenting som folk seier før ordet "men" , betyr noko.
Men ... eg trur ikkje at det er kjemper, likrøvarar og vandrarar der.
Det som skil oss frå villfolket, er at forfedrane våre var på den rette sida.
Du har rett. Villfolket skil seg ikkje frå oss.
Litt grovare kanskje. Men laga av kjøt og bein.
Eg veit å spore dei og drepe dei.
Det er ikkje villfolket som kostar meg søvnen.
Du har aldri vore nord for Muren. Så ikkje fortel meg kva som finst der.
-Går du ned? Hald deg varm. -Kos deg i hovudstaden.
Det gjer eg alltid.
Eg trur at han byrjar å like meg.
-Gå ned? -Ja. Gjennom tunnelen og ut.
Han skal vere nord for Muren i ein månad eller to.
-Så du dreg til Kongshamn òg? -Ja. l overmorgon.
-Eg rekrutterer frå fengsla der. -La oss reise saman.
-Eg treng skikkeleg selskap. -Eg reiser litt enkelt, mylord.
Vi skal bu på dei beste slott og vertshus.
lngen avviser ein Lannister.
Ja, khaleesi.
-Kva er det du gjer? -Når blødde du sist, khaleesi?
Du forandrar deg, khaleesi. Ei velsigning frå Den store hingsten.
For ein mann på hesteryggen er eit krumt sverd bra.
Lettare å handtere. Eit godt våpen for ein dothrakiar.
Men for ein mann i full rustning ... shori tawakof.
Arakhen går ikkje gjennom stålet.
Så langsverdet har sine fordelar. Det kan trengje gjennom panser.
-Dothrakiar bruker ikkje stålklede. -Rustning.
-Rustning gjer ein mann ... -Langsam.
Og det held ein mann i live.
Far lærte meg å slåst. Han lærte meg at fart overvinn styrke.
-Far din var ein berømt krigar. -Han var blodryttar for khal Bharbo.
Og far din? Var han òg krigar?
Han er det framleis. Ein mann av stor ære. Og eg sveik han.
Khaleesien vil ha noko anna til kvelds. Drep ein kanin.
-Det er ikkje kaninar her. -Så finn ei and. Ho liker and.
Har du sett kaninar eller ender her? Har du auge i hovudet?
-Hund, da. Eg har sett mange hundar. -Eg trur ikkje ho vil ha hund.
Khaleesien har eit barn inne i seg. Det er sant.
Ho har ikkje blødd på to månader. Magen byrjar å vekse.
-Ei velsigning frå Den store hingsten. -Ho vil ikkje ete hest.
Eg skal få karane til å slakte ei geit til kvelds.
Eg må ri til Qohor.
-Vi rir til Vaes Dothrak. -Eg tek dykk igjen.
Horden er lett å finne.
lkkje stå så stille. Det er vanskelegare å treffe noko i rørsle.
Bortsett frå deg. Du rører deg for mykje. Du spiddar deg på sverdet mitt.
-Kor mange vintrar har du sett? -Åtte. Nei, ni.
-Og alle var korte? -Den første var visst tre år lang.
Denne sommaren har vart i ni. Men dagane blir kortare.
Stark-folka får rett til slutt. Vinteren kjem.
Denne blir lang. Og det kjem mørke ting saman med han.
Vi har fanga villfolk. Fleire for kvar månad.
Dei flyktar mot sør. Og dei seier at dei har sett kvitvandrarane.
Og fiskarane ser havfruer.
Ein av jegerane svor på at dei drap vennene hans. Han svor da han døydde.
Nattvakta er det einaste som står mellom riket og det som ligg utanfor.
Og ho er blitt ein hær av udisiplinerte gutar og gamle menn.
Det er færre enn 1000 av oss no. Vi kan ikkje halde dei andre borgene.
Vi kan ikkje patruljere skikkeleg. Har knapt våpen og mat til mennene.
Syster di sit ved kongens side. Sei at vi treng hjelp.
Når vinteren kjem, måtte gudane hjelpe oss om vi ikkje er klare.
Det er ein gut.
Korleis veit du det?
Eg veit det.
Eg er lei for at du dreg, Lannister.
Det er anten eg eller kulda. Ho ser ikkje ut til å dra sin veg.
-Stoppar du i Vinterfall? -Eg reknar med det.
Det er ikkje mange fjørsenger på vegen.
Sei til Bran at eg saknar han, dersom du ser han.
-Eg ville gjerne besøkt han. -Så klart.
-Han kan aldri meir gå. -Betre å vere ein rik krøpling.
-Ha det bra, Snø. -Farvel, mylord.
Du er sein, gut.
-l morgon er du her klokka tolv. -Kven er du?
Dansemeisteren din. Syrio Forel.
l morgon tek du imot det. Ta det opp.
lkkje slik. Eit sverd som dette skal ikkje svingast med to hender.
-Det er for tungt. -Det er for å gjere deg sterk.
Slik. Éi hand er alt som trengst.
No står du heilt feil. Snu deg med sida mot meg.
Ja. Slik.
Du er tynn. Det er bra. Målet er lite.
Grepet. Få sjå. Ja.
Du grip det varsamt.
-Tenk om eg mister det. -Stålet må vere ein del av armen.
Kan du miste ein del av armen? l ni år var Syrio Forel første sverdmann.
Han kan dette. Du må høyre på meg, gut.
-Eg er jente. -Gut eller jente. Du er eit sverd.
Det er alt. Dette er grepet.
-Du held ikkje ei øks. Du held ei ... -Ei nål.
Akkurat. No byrjar dansen.
Hugs, barn. Dette er ikkje dansen frå Vesteros.
Riddaren sin dans. Hogging og hamring.
Dette er bravos-dansen.
Vassdansen. Han er rask.
Og plutseleg.
Alle er laga av vatn. Veit du det?
Dersom du stikk hòl på dei, lek vatnet ut. Og dei døyr.
No skal du prøve å treffe meg.
Død.
Veldig død.